The cycle we called life

Marami palang nabitin sa nakaraan kong kuwento at napansin ko rin na maraming na-intriga at gustong malaman kung anong naging konklusyon nito. Ngunit dahil sa aking kaabalahan sa aking trabaho kaya hindi ko magawang sundan o tapusin na ang  kuwentong aking nasimulan na. Pero dahil sa pati na rin ang aking maybahay na nakisali na rin sa mga nagko-komentong ituloy ko na raw at tapusin. Dahil kahit sya man daw ay nabitin at gustong malaman ang konklusyon nito, gayung alam na alam naman niya kung ano ang naging katapusan ng kuwento at kung sinu-sino ang mga karakter. Kaya heto na at akin nang itutuloy. Saan nga ba tayo naputol?.

[Read more →]

Marami tayong mga kasabihan at salawikain na nakatanim na sa isipan natin mga namana pa natin sa mga ninuno at kanunu-nunuan pa ng mga lolo at lola natin. May mga kasabihan tayo na masasabi natin na dapat nang kinakalimutan mga kasabihang obsolete na at dapat nang ibaon sa lupa. At meron din naman kasabihang naangkop pa rin sa kasalukuyan nating pamumuhay hindi nga lang natin alam kung sa lahat ba ng aspeto ng buhay ay maari nating gamitin. At isa na rito ay ang paborito kong kasabihan at hindi ko malilimutang ”pag may tyaga may nilaga” meron kasi akong naalalang nakakatuwang kuwento na nangyari noong ako’y isa pa lamang nababatong stupident ng kolehiyo. Pero naangkop ba itong kasabihan na ito sa lahat ng aspeto ng kasalukuyan nating pamumuhay?. Eh! di basahin na lang ang maikli kong kuwento.

[Read more →]

Madalang ang pag-uwi ko ng maaga sa aming bahay mula sa opisina noong ako’y binata pa. Madalas nagiging tambayan ko na ang aming opisina lalo na kung marami kaming trabaho. Maaga ako kung pumasok ngunit gabi na ako kung umuuwi noong mga panahon na iyon. Kung minsan naman kahit holiday pa mas pinipili ko pa ring mag-trabaho na lang kaysa magkulong sa bahay. At kung minsan, nagkakayayaan ang barkadang gumimik laging ”go” ang mood ko at sigurado umaga naman ang uwi namin. Yan ang palaging routine ko noong single pa ako at walang sabit. 

[Read more →]

Nakikinig kasi ako ng wedding songs namin ng aking wan en onli, bigla ko tuloy naalala yung isang eksena na hindi ko mapigilang matawa noong pumunta kami ng seminar para sa mga kumukuha ng lisensya sa pagpapakasal.

Sa mga hindi pa ikinakasal at hindi alam, kailangan ang lisensya bago ikasal kase hinahanap ng pari o ng huwes kung sa sibil, at bago bigyan ng lisensya kailangan din ng certificate na umattend ang couples ng seminar for family planning.

[Read more →]