The cycle we called life

Sa gabing malamig ang simoy ng hangin
hanap ko’y yakap mong nagpapa-init
sa aking damdamin

ang boses mong tila musika
sa aking pandinig
ang nais kong laging naririnig

ang halik mong nagpapa-nginig
sa aking kalamnan ang lagi kong
inaasam na laging kong matikman

diba’t walang kasing-saya sana
kung tayo’y laging magkasama
magkasama sa hirap man o sa ginhawa

pero ngayo’y ako’y nasaan?
nandito sa malayo
niyayakap kong mag-isa
ang aking sarili
sa ilalim ng buwan
at lamig ng gabi

Halata bang homesick na naman ako?.

 

[Read more →]

Isang buwan na mahigit ang lumipas ng muli akong umalis ng Pilipinas upang mag-trabahong muli sa ibang bansa. Pangatlong pagkakataon na rin itong hindi ako nag-pasko sa Pilipinas na kapiling ng aking mag-ina at iba pang kapamilya. Pangatlong pagkakataon ko na rin itong hindi nakakarinig ng mga batang nagka-caroling sa kalye, ng mga batang namamasko sa kanilang ninong at ninang, ng mga magbabarkadang sabay sabay na nagsisimbang gabi at magsing-irog na naglalambingan sa isang tabi.

[Read more →]

araw at gabi
ang aking minimithi
ay makapiling kang muli
madamang muli
ang malambot mong labi

panaginip ka sa bawat gabi
sa tuwina ay alaala
maghapon ay tulala
sa loob ng opisina
dahil mukha mo sinta
ang laging nasa-isipan

namamaluktot sa lamig ng gabi
ang katawang sabik
hinahanap ang yakap
mong walang kasing init

tanging mithiin ko
sana’y maka-uwi na
at nang matapos na itong
aking pagda-drama

hintayin mo ako sinta
sa aking pagbabalik
upang ang naudlot nating pag-ibig
ay muli nating madama

[Read more →]

Alas otso ng gabi ng marso 21 at naglilinis ako ng katawan noon dahil naghahanda na akongmatulog nang biglang umaringking sa sakit ang aking misis at habang tumatagal hindi na nya makaya ang sakit ng kanyang tiyan at sabi nya na oras na dahil nasa ika-huling buwan na sya ng kanyang pagbu-buntis, at biglaan hindi ko alam ang gagawin ko first time ko sa ganitong sitwasyon, natataranta ako andyan hawakan ko ang tyan ng misis ko at tanungin kung anong pwede kong gawin para maibsan ang sakit na nararamdaman nya.

[Read more →]

Was it hard for you to leave the Philippines? a fellow blogger Iya innocently asked (thanks for asking Iya) the answer is of course mahirap din para sa akin na iwan ko ang pilipinas kahit pa pansamantala lang iisipin mo lang na mamumuhay ka sa ibang kultura at iba pa ang salita mahirap na, pero mas mahirap sa tulad kong may sarili nang pamilya in fact at that time nga my wife and I just celebrating the 1st anniversary of our union and the hardest part ay yung iniwan ko ang anak ko na 11 months old pa lang ni hindi pa nga marunong maglakad gumagapang pa nga lang sya at kung kailan ako nag-eenjoy sa kanya bilang tatay tsaka pa ako aalis upang mag-trabaho at mamuhay sa ibang bansa.

[Read more →]

Ano kaya itong aking nararamdaman
wala naman akong sakit pero walang sigla
ang aking katawan para magtrabaho,
nangigigil sa inis pag tinatambakan ng maraming gawain

ano ba kaya itong aking nararanasan
nasasabik na akong makita ang aking kabiyak
nasasabik na mayakap at mahalikan syang muli
nasasabik na makita ang aking munting prinsipe
inaasam-asam ko na mayakap at makalaro ko syang muli

kumusta na kaya sya, malaki na kaya sya makikilala kaya nya ako pag nagkita kaming muli

ano kaya itong aking nasasaisip
bahagi ng isip ko gustong umuwi na, bahagi naman ng isip ko
gusto manatili at magtrabaho pa

[Read more →]